De
geschiedenis van Nieuw Woensel
Aan het eind
van de jaren zestig dreigt de gemeente Eindhoven uit zijn voegen te
barsten. De
economische groei (Philips) zorgt voor de noodzaak tot
expansie. In het
stadsdeel Woensel worden drie nieuwe woonwijken uit de grond gestampt:
Oude
Gracht, Eckart en Vaartbroek. Teneinde in dat nieuwe gedeelte van
Woensel
sportvoorzieningen voor de jeugd te realiseren, wordt de Stichting Lijn
S opgericht.
De buurtbewoners mogen via enquêteformulieren hun behoeftes
kenbaar maken. Lijn
S besluit dat er een dahlia-, een korfbal-, een handbal- en een
voetbalvereniging moet komen. Tijdens een bestuursvergadering
van Lijn S
spreekt de heer Reijnders van de Mirandastraat 2 (Eckart) de
historische
woorden: 'Geef mij maar een bal'. Enkele dagen later, op 6 november
1968, vindt
bij Reijnders thuis de oprichtingsvergadering van Nieuw Woensel plaats.
Anderen
aanwezigen zijn de heren Van der Burgt, Hoogwijk, De Haart, Rochette,
Van
Kampen, Van der Zanden en zijn zoon Henk. Teneinde zijn eerste
geesteskind in
leven te houden organiseert Lijn S talloze activiteiten om aan geld te
komen.
Fancyfairs, vlooienmarkten en dergelijke wisselen elkaar in hoog tempo
af. De
heren Van der Burgt, Van Rossum en Roy zijn de steunpilaren van die
evenementen. De gelden komen overigens ook ten goede aan de inmiddels
opgerichte korfbalclub SVOG.De eerste
voorzitter van Nieuw Woensel is Hoogwijk, die in het (officieuze)
bestuur
terzijde wordt gestaan door Rochette, Tempels en Van Kempen. Zij zien
zich
direct voor enorme problemen gesteld, want Nieuw Woensel heeft geen
velden,
geen ballen, geen kleedkamers en geen geld. Van Rossum van Lijn S weet
nog een
paar verwaarloosde weilanden te liggen bij boer Scheepers, die
tegenover het
huidige Eckart College woont. Scheepers blijkt bereid de twee velden af
te
staan aan Nieuw Woensel. Ook stelt hij enkele
varkensstallen beschikbaar,
zodat de spelers zich kunnen omkleden. Een walser wordt een
kistje sigaren
beloofd om de weilanden egaal te maken, Henk van der Zanden gaat lijnen
krijten
en bij het Philips Ontspanningscentrum worden een paar doelpalen
opgescharreld.
Die zijn weliswaar te kort, maar dat is geen bezwaar aangezien Nieuw
Woensel
slechts jeugdelftallen in het veld brengt. Er is wel animo voor
één
seniorenteam, maar de KNVB kan vooralsnog geen nieuwe verenigingen
plaatsen. De
gemeente Eindhoven is niet erg gelukkig met het ontstaan van Nieuw
Woensel,
aangezien de club op particulier terrein voetbalt, waarvoor de gemeente
dus
geen cent ontvangt. Toch groeit
Nieuw Woensel snel. Er verschijnen artikeltjes in de wijkkrant
'Dynamisch
Woensel' en onder leiding van trainer Juust de Visser vormt zich een
eerste
groep jeugdspelers tot een elftal. Dankzij een bijdrage uit de pot van
Lijn S
(groot: 492,77 gulden) kan de vereniging de meest noodzakelijke
attributen
aanschaffen. Op 10 februari 1969 wordt Nieuw Woensel door de KNVB
goedgekeurd.
Drie maanden later volgt ook koninklijke erkenning. Het eerste
officiële bestuur ontstaat op 7 maart '69. Hoogwijk blijft
voorzitter, Den Breejen
wordt secretaris en Tempels penningmeester. Het bestuur is niet door de
leden
gekozen. In september '69 gaat Nieuw Woensel voor het eerst de
competitie in.
Er worden vijf jeugdelftallen aangemeld: twee C-juniorenteams, twee
P-pupillen
(de huidige D) en een E-elftal, dat de naam Standard Luik meekrijgt.
Middels
Standard maakt Nieuw Woensel deel uit van de 'internationale'
competitie, die
is ontstaan op initiatief van LEW. Standard wordt in dat eerste seizoen
('69/'70) direct kampioen met zeventien punten uit negen wedstrijden.
In die
tijd bedraagt de contributie voor de jongste jeugd anderhalve gulden
per maand.
Senioren betalen vier gulden. In september 1970 verschijnt het eerste
clubblad.
Het wordt gemaakt door de heer Willemse, die tevens de eerste leider en
'sponsor' is van het eerste elftal. Een jaar later neemt de familie Van
Stratum
de productie van het clubblad (dat dan officieel 't Lijntje heet) ter
hand.
Ondanks de wekelijkse oproep: 'Wie vult dit blad de volgende keer?'
houden de
Van Stratums dit werk acht jaar vol. De eerste uitgaven staan trouwens
toch vol
met noodkreten. Maar ook met tevredenheid. ,,Gelukkig hebben
we enkele eerste
elftalspelers bereid gevonden ons veld van goede kalklijnen te
voorzien'', valt
er te lezen. Leo Oomens is dan
aangetrokken als trainer. Het eerste elftal is ingedeeld in de klasse
443, waar
het de strijd aanbindt met ondermeer Tongelre 8, Woensel 8, Brabantia 7
en
Veloc 7. Nieuw Woensel bereikt een knappe middenmootpositie. De
thuiswedstrijd
tegen Woensel 8 wordt met 1-6 verloren. Het eerste speelt zijn
thuiswedstrijden
op sportpark Doornakkers, het 'thuis' van Tongelre. Dat leidt tot een
onverkwikkelijk incident over een verdwenen hoekvlag. De secretaris van
Tongelre vermoedt dat het armlastige Nieuw Woensel deze gestolen zou
hebben.
Later blijkt dat de hoekvlag in een afgesloten kleedlokaal is blijven
liggen.
Een excuusbrief volgt. Het nieuw
opgerichte tweede elftal zorgt eveneens voor onbegrip. Al na een paar
weken
wordt het uit de competitie teruggetrokken wegens herhaaldelijk niet
opkomen.
In november '71 schrijft Nieuw Woensel in voor de zaal
voetbalcompetitie. Ook
hier blijkt de animo niet bijzonder groot. Het eerste elftal is
leergierig. In
haar derde bestaansjaar kan vier wedstrijden voor het eind van de
competitie de
kampioensvlag reeds in top. Na veertien gewonnen duels luidt het
doelsaldo
107-4. De eerste kampioenen heten H. Voortman, F. Kluytmans, T. van
Wanrooy, A.
Engels, J. Muller, M. Schuts, H. van Kollenburg, R. Aziz, A. Verbeek,
H.
Allard, W. Veldman en E. van Mullekom. Zij vieren in Café
Cascade een
spetterend feest. De jongste
jeugd van Nieuw Woensel is minder succesvol. Anderlecht (E2) reikt in
zeventien
duels tot slechts één doelpunt. Het doelmannetje
incasseert 147 treffers! Erg
gestroomlijnd is die competitie niet verlopen. Anderlecht speelt vier
keer uit
tegen Real Madrid en maar één keer (thuis) tegen
Inter. Het zijn de laatste
schermutselingen op de weilanden van boer Scheepers. Op een
vrijdagmiddag
blijkt het veld vol rioolbuizen te liggen. Die kunnen nog
worden verwijderd, zodat er 's zaterdags tenminste gevoetbald kan
worden, maar
de boodschap is duidelijk: Nieuw Woensel moet verhuizen. De gemeente
wil het
terrein (Luytelaer) gebruiken voor de bouw van villa's en bungalows. De
heer
Willemse poogt de gemeente op andere gedachten te brengen door
demonstratief op
een stoel te gaan zitten voor het stadhuis, alwaar hij een gesprek eist
met de
wethouder van Sportzaken. De missie van Willemse slaagt! Geruchten dat
Nieuw
Woensel zou moeten verhuizen naar een terrein in de buurt van de
Technische
Hogeschool worden niet bewaarheid. De club krijgt een veld ter
beschikking in
Woensel-Noord. Met het bestuur van de scholengemeenschap GSW wordt een
akkantine oudenaerdenpadkoord
bereikt over het gebruik van een speelveld, waar de jeugd 's
zaterdags terecht
kan. Het eerste kan er niet spelen, omdat het veld eigenlijk veel te
klein is.
Unitas steekt de helpende hand toe. Nieuw Woensel is welkom op hun
hoofd-veld
aan het Oudenaerdepad. Het gebeurt meer dan eens dat zowel
Nieuw Woensel
(twaalf uur) als Unitas (drie uur) op hetzelfde veld hun thuiswedstrijd
afwerken.
De verhuizing naar De Tempel blijkt later van levensbelang voor Nieuw
WoenselMet
de
verhuizing komen belangrijke bestuursmutaties tot stand. Voorzitter
Hoogwijk
wordt opgevolgd door de heer Borghs en de heer Van der Pas vervangt
penningmeester Willemse. Nieuw Woensel groeit snel in die periode. Een
eerste
verzoek om tot een dameselftal te komen, vindt geen doorgang maar op 19
en 20 mei
1973 is er wel het eerste jeugdtoernooi, dat wordt georganiseerd door
Thijs
Kamphues en Henk van der Zanden. Later maakt ook Toos van Helvoirt zich
zeer
verdienstelijk op dat vlak. Kamphues staat eveneens aan de wieg van de
eerste
Sinterklaasavond, die plaatsvindt in De Schietstoel (Vaartbroek).
Voorts zorgt
Kamphues ervoor, dat de jeugd 's winters kan blijven trainen door
beslag te
leggen op een klein sportzaaltje aan de Jasonstraat (Eckart). Die
zaaltrainingen worden pas gestaakt als Unitas afscheid heeft genomen
van het
Oudenaerdepad en Nieuw Woensel dus alleen voor alle accommodatiekosten
moet
opdraaien. Ter gelegenheid van het vijfjarig bestaan van Nieuw Woensel
wordt
door de dames Van der Pas en Van Stratum een officiële
clubvlag gemaakt. Het
eerste elftal wordt in het seizoen '73/'74 voor het eerst ingedeeld bij
louter
standaardteams. Secretaris Voortman schrijft de KNVB een brief waarin
hij zijn
verbazing over deze gang van zaken uitspreekt, aangezien het
bestuur Nieuw
Woensel nog niet rijp acht voor de derde klasse 302. Maar de
vooruitgang kan
niet worden gestuit. Medio '75 wordt de jeugdafdeling van Nieuw Woensel
versterkt met twee 'professionele' trainers, te weten Toon van Helvoirt
en René
Luining. Zij structureren de jeugdafdeling, wijzen
coördinatoren aan en zorgen
voor goede trainingen. Toon neemt de A-en C-jeugd voor zijn rekening,
René de
B- en D-jeugd en Thijs Kamphues de kleinsten. De
kwaliteitsinjectie valt niet
bij iedereen in de smaak. Sommige trainers menen dat zij het
zeggingschap over
hun ploeg kwijtraken. Maar over het algemeen heerst toch enthousiasme.
De
hoogste jeugdteams slagen er binnen een paar jaar in om de hoogste
klassen te
bereiken, waar zij eerst nog uitkwamen in de B5- of C4-klasse.
Jeugdspelers van
toen als Martin van Falier, Hans en Peter Brankaert, Eddy Roy,
René
Versantvoort, Ymert van Straten, Frank Schinkel, Floor en Jan de Vroome
en Torn
en Eef Schellens eisen later een basisplaats in het eerste elftal op.
Van
Helvoirt en Luining maken ook deel uit van het eerste elftal, dat in
1977
promoveert naar de tweede klasse. In de nacompetitie is het team van
Eddy Pinas
en Cor Stoop te sterk voor Steensel en Helmond-Noord. In die laatste
wedstrijd
breekt de doelman van de Helmonders zijn been. Omdat er geen brancard
aanwezig
is, wordt de keeper op een kleedkamerdeur van Nieuw Woensel
van het veld
gedragenIn
die jaren is
er volop onenigheid over de toewijzing van sportpark Bokt. Nieuw
Woensel heeft
de beschikking over 22 jeugdteams en om die reden een ledenstop moeten
afkondigen.
Alleen verhuizing naar Bokt lijkt soelaas te kunnen bieden. Borghs en
Van der
Pas hebben hun functie inmiddels neergelegd. Zij worden opgevolgd door
Jan Naus
(voorzitter) en Cliff Turner (penningmeester). Secretaris is dan Cor
Stoop. Die
vertelt in het Eindhovens Dagblad dat de club nog geen trainer heeft
kunnen
vinden, „maar ze trainen zichzelf en nog gemotiveerd ook."
Ook hier
trekken Van Helvoirt en Luining de kar. Hetzelfde geldt voor de
droppings, die
vanaf de late jaren zeventig veelvuldig plaatsvinden. Voorts komt het
tienjarig bestaan dichtbij. Voor Nieuw Woensel een prima gelegenheid om
een
eigen clubhuis in gebruik te gaan nemen. Al die jaren in De
Tempel werd de
kantine gedeeld met korfbalclub Sportlust, maar de heren Van Stratum,
Van der
Zanden, Turner en Schel nemen het initiatief voor een eigen kantine. Op
7
augustus 1978 krijgt Nieuw Woensel daarvoor een vergunning.
Aangezien er geen
Recht van
Opstal verleend
wordt, moet het een houten behuizing worden. Binnen drie maanden wordt
er een
kantine neergezet. Vooral dankzij bouwbedrijf Van Straten. Links en
rechts
werden materialen verzameld, vrouwen van bestuursleden naaien de
gordijnen en
drie dagen na het tienjarig bestaan wordt het gebouw ingewijd. De jeugd
krijgt
gratis limonade en chips,
Omroep Brabant
deelt mee in de feestvreugde. 
De kantine wordt al snel de plaats waar alle
activiteiten zich concentreren. Dames krijgen er dansles, op
maandagavond wordt
het clubblad in elkaar gedraaid en stilaan wordt Nieuw Woensel een
vereniging
waar (nevenactiviteiten voor de jeugd net zo belangrijk zijn als het
voetbal.
Die periode van groei wordt overschaduwd door een ongeval van eerste
elftalspeler Frans Mink die tijdens een duel met Groenewoud zo
ongelukkig terecht
komt, dat hij nooit meer zal kunnen voetballen. Ter ere van hem spelen
de
hoogste seniorenteams jarenlang het Frans Mink-toernooi. Het bestuur
wordt dan
al gevormd door Cees Honselaar, Cliff Turner en Hans Weijer (opvolger
van Fred
Maassen) die naar buiten toe bijna acht jaar lang het gezicht van Nieuw
Woensel
zullen bepalen. In 1981 viert de club een nieuw hoogtepunt als onder
leiding
van trainer René Luining de titel in de tweede klasse
veroverd wordt. Het team
bestaat grotendeels uit eigen jeugdspelers en spelers die na een aantal
jaren
bij een andere club hun ervaring in dienst stellen van Nieuw Woensel.
Ook met
de jeugd gaat het uitstekend. In zijn beste jaren telt Nieuw Woensel
bijna 25
jeugdelftallen en een ledenstop. De vereniging draait in die jaren nog
volledig
op vrijwilligers. De onderlinge betrokkenheid is zo groot dat
elke geplande
activiteit moeiteloos tot stand komt. De jaarlijkse tweedaagse
zaalvoetbaltoernooien, het tafeltennistoernooi, droppings, een
playbackshow,
spelregelwedstrijden, sjoelen, rikken, jokeren, een snertloop,
mixtoernooien,
het bezoek van Sinterklaas - de activiteitenkalender puilt
uit. Ook wordt een
jeugdteam (Dl) geportretteerd in het weekblad Voetbal International en
maakt Cl
zijn opwachting in het Philips Stadion, waar een voorwedstrijd tegen
PSV wordt
gespeeld. Voorts verschijnt twee jaar lang een heus maandblad ('Spits')
dat
tracht allerlei verenigingszaken uit te diepen. Het hoogtepunt van het
succesvolle jeugdbeleid is de totstandkoming van de internationale
toernooien.
In oktober 1981 brengen TSF Bracht (Duitsland), VC Westerlo
(België) en IF
Vellinge (Zweden) voor het eerst een bezoek aan Nieuw Woensel. Vooral
met
Vellinge ontstaat een hechte relatie. In 1982 brengt D3 voor het eerst
een
bezoek aan Zweden, later wordt nog tweemaal een reis naar
Scandinavië gemaakt.
Ook hier is zelfwerkzaamheid de kurk waar Nieuw Woensel op
drijft. Het kader
bij de jeugd bestaat uit minstens zestig mensen, die onder
aanvoering van de
jeugd-voorzitters Ron Bagen en Peter Bruinius elke zaterdagmiddag in de
kantine
tot een feest maken. Het vermaak gaat hand in hand met
prestaties, want met
name de A-Top en de C-Top mengen zich met succes op het hoogste niveau.
Eigenlijk draait Nieuw Woensel in die jaren vooral op de jeugd
én de bloeiende
veteranenafdeling. Zeker als het eerste elftal met trainer Ad
Versantvoort
ondanks een periodetitel degradeert uit de eerste klasse verdwijnen
veel goede
spelers naar andere clubs. Daarin komt pas verandering op het moment
dat Jan
Paaymans wordt aangetrokken als hoofdtrainer (1985). Snel daarna vormt
zich ook
een dameselftal.Financieel vaart Nieuw Woensel er wel bij in de tweede
helft
van de jaren tachtig. Onder aanvoering van de nieuwe voorzitter Peter
Bruinius
en penningmeester Peter van Dooren wordt een uitstekende
financiële basis
gelegd voor de toekomst. Tegenover het aantrekken van een succestrainer
staat de
leegloop van de jeugdafdeling. Rob Retel wordt dan voorzitter, maar al
snel
werpt Gerard Telkamp zich op als zijn vervanger. Het secretariaat van
de
vereniging komt via Jan van Diessen in handen van Colin Bennett. Tevens
kan de
club pronken met een succesvol eerste elftal. Hopelijk hebben deze
pluspunten
hun uitwerking op de omgeving en straalt Nieuw Woensel een imago uit
waarmee de
jeugd zich kan identificeren. Want met een goede jeugdafdeling ziet de
toekomst
er voor Nieuw Woensel rooskleurig uit. Toch komt er niet het gewenste
resultaat,
de jeugd afdeling brokkelt langzaam af. Er zit geen groei meer in de
jeugd
afdeling. Lijdzaam moeten we toezien dat er weinig jeugd meer komt uit
de vergrijzende
wijk de Tempel. Ook wordt er maar geen beslissing genomen door de
gemeente
Eindhoven over de toekomstige accommodatie voor Nieuw Woensel. De
houten
kantine en de kleedlokalen zijn echt niet meer representatief en draagt
mede
bij dat jeugdspelers zich elders aanmelden. Zo vallen er jeugdelftallen
weg en er
is geen aansluiting meer tussen de jeugdteams. De senioren tak draait
daar en
tegen goed onder de succes trainer Jan Paaymans. Ook is er eindelijk
positief
geluid van de gemeente gekomen na ongeveer 25 jaar onderhandelen. Onder
enthousiaste impulsen van Gerard Telkamp en vele vrijwilligers is er
een fraaie
kantine en kleed accommodatie verschenen aan het Bokt. Voor Nieuw
Woensel is
het dubbel feest. Niet alleen viert zij haar vijfentwintig jarig
bestaan, maar
tevens kan zij haar fraaie onderkomen in gebruik nemen. Vol trots
toonde Nieuw
Woensel haar nieuwe onderkomen. Helaas gebeurde ook het
onvermijdelijke, de
jeugd afdeling kwam niet meer van de grond. Ondanks vele pogingen is
het niet
gelukt om weer een bloeiende jeugdtak terug te krijgen. Ondertussen
werden de
periode titels door het eerste team weer binnen gehaald. Jan Paaymans
wordt
stil aan de periode kampioenen trainer. In 87 ontsteeg het eerste
elftal de
Brabantse Bond om in 88 zelfs door te stomen naar de derde klasse na
een kampioenschap met een geweldige wedstrijd in Helmond met 2000
bezoekers. De
weg Eindhoven Helmond was geel zwart gekeurd. In 94 werd de bekerfinale
behaald, deze wedstrijd werd gespeeld tegen de zaterdag hoofdklasser
Achilles
Veen. Waar een eervolle nederlaag werd geleden van 3-1. Nieuw Woensel
speelde door dit resultaat een voorronde wedstrijd tegen de Volharding,
welke met 1-0 werd gewonnen. Het resultaat
was dat als eerste derde klasser de poule wedstrijden voor de KNVB
beker werd behaald. Dit leverde prachtige wedstrijden op tegen Roda JC,
Fortuna
Sittard, en EVV Eindhoven.
Nieuw Woensel in de Amstel cup Groep 6
Groep
6
19-08-1994 Fortuna
Sittard - Roda
JC 2-1
20-08-1994 Eindhoven
- Nieuw Woensel 5-1
23-08-1994 Roda
JC - Eindhoven
5-1
23-08-1994 Nieuw Woensel - Fortuna
Sittard 1-4
03-09-1994 Roda
JC - Nieuw Woensel 6-0
03-09-1994 Eindhoven
- Fortuna
Sittard 4-1
Eindstand Groep 6 Wedstrijden Winst
Gelijk Verlies Punten Doelsaldo
1. Roda
JC
3
2
0
1
4 12 - 3
2. Eindhoven
3
2
0
1
4 10 - 7
3. Fortuna
Sittard
3
2
0
1
4 7 - 6
4.
Nieuw Woensel
3
0
0
3
0 2 - 15
Het seizoen 94/95 leverde na een periode
kampioenschap promotie op naar de tweede klasse KNVB. Helaas was het
maar voor een seizoen. Het vertrek van Jan Paaymans naar
PSV-av, en een aantal
bepalende spelers, was een te grote aderlating gebleken. Ondanks de
snelle
terugkeer naar de derde klasse was de sfeer zeer goed binnen de
selectie, en het seizoen werd al snel na een trainers wissel afgemaak
door het
duo Ymert van Straten en Percy Pugh. Het tweede team werd echter
kampioen
in de reserve vierde klasse en promotie naar de reserve derde klasse
was
een feit. De senioren afdeling was een stabiele factor. Het eerste team
behaalde ook onder trainer Mart vd Tillaar een periode titel in de derde
klasse. Ondertussen
hadden er redelijk wat bestuurders van plek gewisseld. Maar onder het
bewind van de dames Yvon de Wit en Wilma Mertens, werd de financiele
postitie
van Nieuw Woensel op orde gemaakt. Gerard Telkamp, had ondertussen
plaats voor
Chris de Waal, die opgevolgd werd door Rinus Ketch, welke weer plaats
maakte
voor Willem Voets. Onder
aanvoering van Willem Voets, het initiatief van de dames Yvon de Wit en
Wilma
Mertens en het secretariaat van Hans Aartse werd Nieuw Woensel een goed
gestructureerde vereniging. Succes kon mede door de terugkeer van Jan
Paaymans,
welke zijn echte liefde niet kon vergeten , niet uit blijven. Uiteraard
pakte
Nieuw Woensel weer zijn periode titels. Hoogte punt was een
schitterende partij
tegen PSV av om promotie naar de tweede klasse. Helaas lukte dit niet.
En ook een kortgeding tegen de KNVB, wegens vermeend onsportief verloop
van de
nacompetitie, leverde geen resultaat op. Het noodlot sloeg toe op 23
november
1999, toen de sigaren winkel van Jan Paaymans in Tilburg werd
overvallen. Groot
was het verdriet en ongeloof nadat Jan bij deze overval dodelijk werd
getroffen. Jan Paaijmans was Mister Nieuw Woensel geworden en die werd
op een
wreede manier op 52 jarige leeftijd uit ons midden gerukt. Jeannette en
zijn
zoon en dochter achterlatend. Zwaar
was de
periode die hierop volgde. Het was Percy Pugh die wederom bereid werd
gevonden
om het karwei af te maken. Met een geweldige instelling werd in dit
zwarte seizoen handhaving in de derde klasse bewerkstelligd, en met vol
sportieve moed wordt er het nieuwe millennium ingekeken. In het seizoen
2000 - 2001 werd Marius Methorst aangetrokken als trainer.
Het seizoen begon voortvarend maar uiteindelijk was de adem tekort om
in dit seizoen succes te behalen. Het seizoen 2001 - 2002 geldt als een
sportief slecht seizoen voor ons vaandelteam. Al snel bleek dat we
zouden moeten knokken voor lijfsbehoud. Het bestuur nam 6 wedstrijden
voor het einde het besluit om kost wat kost te redden wat er te redden
viel, met een vervelende beslissing om de trainer te vervangen. Helaas
was het voor Twan van Tuyl en Han van Tuyl een onmogelijke opgave
geworden om degradatie af te wenden. Na vele jaren derde klasser
stonden we in de vierde klasse. Willem Voets nam het besluit vanwege
allerlei redenen om te stoppen als voorzitter.
Het bestuur werd in een korte tijd volledig vervangen. Thijs Soers nam
het initiatief op zich om Nieuw Woensel op sleeptouw te nemen.
Het werd sportief een trede lager ook een moeilijk jaar, en handhaving
kostte veel moeite. Het bestuur kreeg uiteindelijk de noodzakelijke
voorzitter in Henk van der Zanden, een man van het allereerste uur.
Samen met Thijs Soers, Leon van der Sanden en Ad Derkx werden de
schouders er weer ondergezet. Helaas gebeurde in het seizoen 2003 -
2004 het onvoorkomelijke, degradatie naar de vijfde klasse was een
feit. Het seizoen 2004- 2005 was er eentje met nauwelijks hoogtepunten
onder Tommy Konings als trainer. Met de terugkomst van 2 echte Nieuw
Woensel mensen als Mark van Kemenade en Henk Verkuilen, kwamen
ook weer de sportieve successen. In hun eerste jaar ging het al
gelijk om het kampioenschap die uiteindelijk terecht kwam bij 't
Groenewoud. Een fraaie 2e plaats en een periode-titel werd wel
behaald. In
de nacompetitie kwam het op de allerlaatse wedstrijd aan die onder
erbarmelijke
omstandigheden werd gespeeld in Duisel tegen Dosko. Uiteindelijk kon
Dosko degradatie ontlopen door in deze spannende en met 2000
bezoekers,
waarvan vele uit Eindhoven, aan het langste eind te trekken en met 3-1
te
zegevieren. Voor Nieuw Woensel restte een feest op het behaalde succes.
In het
tweede jaar van Mark en Henk ging het helaas wat minder. De successen
waren
wisselvallig en door omstandigheden werd een derde plek op het
allerlaatste moment
verspeeld, hiermede ging ook de periode titel aan hun neus voorbij. Wel
werden er weer voorzichtig pogingen ondernomen om een jeugdafdeling te
starten. Onder de bezielende leiding van Yvonne en Huub Coersen en enthousiaste
inzet van enkele anderen werd er sinds lange tijd er weer eens een jeugdteam
kampioen. Het was het E1 die met deze eer ging strijken. Snel werd de
jeugdafdeling uitgebreid met F1, mini’s en er kwam een meisjes team. Einde van het seizoen 2006 / 2007 dreigde toch voor Nieuw Woensel in mineur
te eindigen. Door allerlei omstandigheden vertrok nagenoeg de complete
selectie. Einde Nieuw Woensel kwam inzicht. Echter er stond een groep leden op die dit
absoluut niet wilde laten gebeuren, en er werd een noodplan uit de kast
gehaald. Er was eindelijk weer jeugd en nu dreigde Nieuw Woensel aan andere
zaken ten onder te gaan, dat mocht dus absoluut niet gebeuren.
Voor een representatief eerste team was de tijd
tekort, dus werd daarvoor er een overlevingsjaar gepland. Geen daden mochten we
verwachten van ons eerste team in de laagste afdeling, maar toch werd Nieuw
Woensel niet het aller lelijkste eendje van de 5e klasse. Een na
laatste was onder deze omstandigheden het hoogst haalbare.
Ondertussen draaide
de jeugd afdeling op volle toeren. Het was prettig om op de zaterdagen weer
jeugdvoetbal te kunnen zien op onze velden. Met wederom een kampioen en een
meisjes afdeling die nu uit 2 teams bestond. Dit alles werd gerealiseerd door een groep
enthousiaste leden en een geweldig hoofd en jeugdbestuur.
